مدیریت و اقتصاد چوب
عبدا... زمانی؛ محمد رضا ماستری فراهانی
چکیده
در این تحقیق اثر تیمار حرارتی با روغن کلزا بر عملکرد پوششهای رزین شفاف، آلکیدیمات، سلولزی نیمهشفاف، و آکریلیک مات بر روی صنوبر دلتوئیدس در محیط بیرونی (هوازدگی طبیعی) مورد بررسی واقع شد. برای این منظور نمونههایی بدون عیب از برون چوب صنوبر دلتوئیدس با ابعاد 50×50×2 میلیمتر (طولی× مماسی× شعاعی) تهیه گردید. نمونههای ...
بیشتر
در این تحقیق اثر تیمار حرارتی با روغن کلزا بر عملکرد پوششهای رزین شفاف، آلکیدیمات، سلولزی نیمهشفاف، و آکریلیک مات بر روی صنوبر دلتوئیدس در محیط بیرونی (هوازدگی طبیعی) مورد بررسی واقع شد. برای این منظور نمونههایی بدون عیب از برون چوب صنوبر دلتوئیدس با ابعاد 50×50×2 میلیمتر (طولی× مماسی× شعاعی) تهیه گردید. نمونههای آزمایشی با روغن کلزا در درجه حرارت-های 180، 200، 220 درجه سانتیگراد و در مدت زمان 4 ساعت تیمار شدند. پوششها با ضخامت 150 میکرومتر (ضخامت تر) توسط دستگاه لایه کش بر روی نمونههای آزمونی اعمال گردیدند. میزان چسبندگی پوششها بر طبق استانداردASTM D 4541 و خصوصیات رنگ نمونهها بر طبق استاندارد ASTM D 2244 قبل و بعد از 180 روز قرار گرفتن در معرض هوازدگی طبیعی اندازهگیری شدند. تجزیه و تحلیلهای آماری نتایج آزمون تغییر رنگ نشان دادند که اثر تیمار حرارتی بر روی تغییر رنگ وابسته به نوع پوشش میباشد. همچنین چسبندگی رنگ وابسته به ترکیبی از نوع پوشش، تیمار حرارتی در روغن و هوازدگی میباشد.
مدیریت و اقتصاد چوب
لیلا اسدی خرم آبادی؛ ابوالقاسم خزاعیان؛ محمدرضا ماستری فراهانی؛ علیرضا شاکری
چکیده
تیمار حرارتی چوب، یکی از روشهای اصلاح خواص چوب میباشد. توسعه تیمارهای حرارتی چوب منجر به پیشرفت تیمار حرارتی با روغنهای گیاهی شده است. تیمار حرارتی سبب افزایش ثبات ابعادی و دوام بیولوژیکی میشود اما خواص مکانیکی چوب را کاهش میدهد. در این تحقیق به منظور بهبود خواص مکانیکی در کنار سایر خواص، از روغن سویای اصلاح شده با انیدرید ...
بیشتر
تیمار حرارتی چوب، یکی از روشهای اصلاح خواص چوب میباشد. توسعه تیمارهای حرارتی چوب منجر به پیشرفت تیمار حرارتی با روغنهای گیاهی شده است. تیمار حرارتی سبب افزایش ثبات ابعادی و دوام بیولوژیکی میشود اما خواص مکانیکی چوب را کاهش میدهد. در این تحقیق به منظور بهبود خواص مکانیکی در کنار سایر خواص، از روغن سویای اصلاح شده با انیدرید مالئیک جهت تیمار حرارتی چوب راش استفاده شده است. تیمار حرارتی با روغن سویا اصلاح شده در دو دما ( 180و 200 درجه سلسیوس )و در سه زمان ( 2، 4 و 6 ساعت) انجام شد. از نمونههای راش تیمار نشده جهت مقایسه با هر تیمار، استفاده شد. در این پژوهش اثر تیمار حرارتی بر خواص فیزیکی (جذب آب و تغییرات حجمی) و خواص مکانیکی از جمله مقاومت خمشی (ISO 3133-1975)، مقاومت فشار موازی الیاف (ISO 3787-1976) و مقاومت به ضربه (DIN 52189) اندازه گیری شد. مقایسه نمونههای تیمار شده با روغن سویای اصلاح شده بهبود خواص فیزیکی افزایش خواص مکانیکی را در مقایسه با نمونه شاهد نشان داد.
مدیریت و اقتصاد چوب
امینه بهزادی شهربابک؛ محراب مدهوشی؛ محمدرضا ماستری فراهانی
چکیده
در این پژوهش به بررسی اثر ذرات نانورس و عامل جفتکننده بر مقاومت به پوسیدگی در برابر قارچ رنگینکمان و خواص فیزیکی (جذب آب و واکشیدگی ضخامتی) چندسازه نانورس- نرمه MDF- پلیاتیلن پرداخته شده است. بدین جهت از نرمه حاصل از سنبادهزنی سطح MDF به عنوان ماده لیگنوسلولزی و پلیاتیلن دانسیته سنگین (HDPE) به عنوان ماده زمینه استفاده شد. همچنین ...
بیشتر
در این پژوهش به بررسی اثر ذرات نانورس و عامل جفتکننده بر مقاومت به پوسیدگی در برابر قارچ رنگینکمان و خواص فیزیکی (جذب آب و واکشیدگی ضخامتی) چندسازه نانورس- نرمه MDF- پلیاتیلن پرداخته شده است. بدین جهت از نرمه حاصل از سنبادهزنی سطح MDF به عنوان ماده لیگنوسلولزی و پلیاتیلن دانسیته سنگین (HDPE) به عنوان ماده زمینه استفاده شد. همچنین مالئیک انیدرید پیوند خورده با پلیاتیلن (MAPE) در سطوح وزنی 3 % و 6 % به عنوان عامل سازگارکننده و نانورس Cloisite® 15A در سطوح وزنی 2%، 4% و 6% مورد استفاده قرار گرفت. مواد اولیه بوسیله اکسترودر دو ماردونه به صورت گرانول تهیه شدند. سپس 36 تخته (12 تیمار در 3 تکرار) با چگالی اسمی m3/gr 1 و در ابعاد cm 1 × cm30 × cm 28 با استفاده از روش پرس گرم تهیه شدند. سپس جذب آب و واکشیدگی ضخامت و کاهش وزن بررسی شد. مطابق با استانداردASTM-D1413 ، نمونههای چندسازه به مدت 3 ماه در مجاورت قارچ Trametes versicolor قرار گرفتند. نتایج نشان داد، جذب آب و واکشیدگی ضخامت نمونههای آزمونی با افزایش درصد وزنی MAPE به طور معنی داری کاهش یافت. در حالی که با افزودن نانورس تا سطح 2 درصد وزنی این مقادیر کاهش و سپس افزایش یافت. همچنین با افزایش درصد وزنی نانورس و عامل جفتکننده مقاومت به پوسیدگی نمونههای آزمونی بهبود پیدا کرد.
