موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشورتحقیقات علوم چوب و کاغذ ایران1735-091338220230622Production and evaluation of lightweight particle board using expanded polyurethane foamساخت وارزیابی تخته خردهچوب سبک وزن با استفاده ازپلی اورتان منبسط شده879912914910.22092/ijwpr.2022.359412.1722FAمحمدحامددانشجوی دکتری کامپوزیتهای لیگنوسلولزی، دانشگاه زابل، ایرانبابکنصرتیدانشیار، گروه مهندسی علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل، ایرانعلیشالبافاندانشیار، گروه مهندسی علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، شهرستان نور، دانشگاه تربیت مدرس تهران، ایرانمحمددهمرده قلعه نواستادیار، گروه مهندسی علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل، ایرانسعید رضافرخ پیامدانشیار، گروه مهندسی علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه زابل، ایرانJournal Article20220912In recent years, the most important challenge for wood-based compact producers has been an increasing demand for a variety of wood materials, raw material prices, and rising transportation costs. On the other hand, the use of lightweight elements in the manufacture of decoration and furniture has received much attention. The present study aimed at evaluating the effect of different levels of two variables on the size and amount of expanded polyurethane chips in the production of lightweight composite particle boards. To this end, the size of polyurethane particles at three levels (10, 5, and 15 mm) and their amount at four levels (10, 5, 0, and 15%) were chosen as research variables, and the amount of adhesive consumption, press pressure, board thickness, and final density were considered as fixed factors. The results showed that flexural strength, the flexural modulus of elasticity, internal adhesion, and thickness elongation increased significantly with increasing the size of polyurethane particles in the middle layer of the board, but the effect of size was not significant on the water absorption of the samples. Also, increasing the percentage of polyurethane in the middle layer increased the mechanical properties and improved the physical properties compared to the control sample, and it had the largest effect on the internal adhesion of the samples.در سالهای اخیر، مهمترین چالش کارخانههای تولیدکننده اوراق فشرده چوبی افزایش تقاضا برای مواد خام چوبی است که افزایش شدید، قیمت مواد اولیه چوبی را به همراه داشته است. از طرف دیگر، استفاد از عناصر سبک وزن در ساخت دکوراسیون و مبلمان نیز بدلیل کاهش هزینههای حمل و نقل و قابلیت تولید مبلمانهای حجمی بسیار مورد توجه قرار گرفته است. هدف از تحقیق حاضر ارزیابی تاثیر سطوح مختلف دو متغیر اندازه و مقدار خردههای پلی اورتان منبسط شده در تولید تخته خردهچوب سبک وزن بوده است. لذا بدین منظور اندازه خردههای پلیاورتان در سه سطح (10،5، و 15 میلیمتر) و مقدار آن درسه سطح (10،5و 15 درصد) به عنوان متغیرهای تحقیق و مقدار مصرف چسب، فشار پرس، ضخامت تخته و دانسیته نهایی به عنوان عوامل ثابت درنظر گرفته شده است. نمونه بدون خردههای پلیاورتان به عنوان شاهد نیز ساخته شد. نتایج نشان دادند، مقاومت خمشی، مدول الاستیسیته خمشی، چسبندگی داخلی و واکشیدگی ضخامت با افزایش اندازه خردههای پلیاورتان در لایه میانی تخته افزایش قابل توجهی یافته است، اما اثر اندازه تأثیر معنیداری بر جذب آب نمونهها نداشته است. همچنین افزایش درصد مقدار پلیاورتان در لایه میانی باعث افزایش ویژگیهای مکانیکی و بهبود خصوصیات فیزیکی نسبت به نمونه شاهد گردید و بیشترین اثرگذاری آن بر چسبندگی داخلی نمونهها مشاهده شد.https://ijwpr.areeo.ac.ir/article_129149_b3285a70bc2d5400c485361966103ad7.pdfموسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشورتحقیقات علوم چوب و کاغذ ایران1735-091338220230622Effect of Adding Several Graphite-Based Materials to Urea Formaldehyde Adhesive on Thermal and Mechanical Properties of MDF boardاثر افزودن چند ماده گرافیتپایه به چسب اوره فرمآلدهید در خواص حرارتی و مکانیکی تخته فیبر نیمهسنگین (MDF)10011312871010.22092/ijwpr.2023.354899.1687FAرضاجزایریدانشآموخته دکتری علوم و مهندسی چوب و صنایع سلولزی، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایرانسعیدکاظمی نجفیاستاد، علوم و مهندسی چوب و صنایع سلولزی ، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایرانحبیب اللهیونسیاستاد، گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی و علوم دریایی، دانشگاه تربیت مدرس، نور، ایرانJournal Article20210626This study aimet at to use modified graphite materials as a multifunction additive in the UF resin for improving the properties of medium density fiberboard (MDF). For this purpose expanded graphite EG was synthesized from graphite using the Tsai et al (2011) method. Then, as-synthesized EG was intercalated with manganese dioxide by Schwarz et al (1995) method and converted to MnO2-EG. Any additive was added to the urea formaldehyde resin in three doses of 1, 2 and 3% to make the relevant MDF panels with 750 kg/m3 nominal density. During the pressing time, the tT100oc parameter (time to reach temperature100○C) of the middle layer of the board under the influence of the additive was determined by a chromium-nickel-based thermocouple. The treatment of MnO2-EG3 (amount of 3% modified expanded graphite) showed the greatest effect in reducing tT100°C of the middle layer of the board by 22%. In addition, the elastic modulus increased by 68% as a result of this treatment. In addition, the elastic modulus increased by 68% as a result of this treatment. G and EG additives showed a higher degree of internal adhesion than that of MnO2-EG additive. In this regard, EG2 and EG3 treatments showed a 42% increase in internal adhesion and G2 treatment showed a 40% increase in internal adhesion. The effect of EG2 treatment in improving SW24 was greater than other treatments, so that it caused a 19% decrease compared to the control.در این پژوهش هدف استفاده از گرافیت و گرافیت اصلاحشده به عنوان افزودنی چندمنظوره در رزین اوره فرمآلدهید جهت ارتقاء خواص تخته فیبر نیمهسنگین (MDF) بود. بدینمنظور گرافیت انبساطیافته (EG) از گرافیت (G) به روش Tsai و همکاران (2011) تولید شد. سپس بوسیله فرآیند بینلایهای با منگنز دیاکسید با روش Schwarz و همکاران (1995) اصلاح و به MnO2-EG تبدیل گردید. هر ماده افزودنی در سه مقدار مصرف 1، 2 و 3 درصد به رزین اوره فرمآلدهید افزوده و تخته فیبر نیمهسنگین(MDF) با دانسیته اسمیkg/m3 750 ساخته شد. برای هر تیمار 3 تکرار در نظر گرفته شد بنابراین به همراه شاهد مجموعأ 27 تخته ساخته شد. در طول زمان پرس، زمان رسیدن به دمای OC100 (پارامتر(tT100oc لایه میانی تخته تحت تأثیر ماده افزودنی بوسیله ترمومتر بر پایه تروموکوپل کروم-نیکل تعیین شد. تیمار MnO2-EG3 (مقدار 3 درصد گرافیت انبساطیافته اصلاحشده) بیشترین تاثیر را در کاهش زمان رسیدن لایه میانی تخته به دمای OC100 به میزان 22 درصد نشان داد. بهعلاوه افزایش مدول الاستیسته به میزان 68 درصد در نتیجه این تیمار حاصل شد. افزودنیهای G و EG میزان بالاتری از چسبندگی داخلی را نسبت به افزودنی MnO2-EG نشان دادند. در این خصوص تیمارهای EG2 و EG3 42 و تیمار G2 40 درصد افزایش در چسبندگی داخلی را نشان دادند. تاثیر تیمار EG2 در بهبود واکشیدگی ضخامت 24 ساعت بیشتر از سایر تیمارها بود بهطوری که باعث حدود 19 درصد کاهش در مقایسه با شاهد شد.https://ijwpr.areeo.ac.ir/article_128710_213896f6844351d81731ed33bf151242.pdfموسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشورتحقیقات علوم چوب و کاغذ ایران1735-091338220230622A feasibility study on identification of stickies and their sources in packaging paper millامکانسنجی شناسایی مواد چسبناک و منشأ آنها درکارخانه تولید کاغذ بسته بندی11412712844410.22092/ijwpr.2023.359989.1731FAزهرارزم پوردانشجوی دکترای صنایع خمیر و کاغذ، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایرانقاسماسدپورگروه صنایع چوب و فرآورده های سلولزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایران0000-0002-3326-5481حسینکرمانیانرئیس پردیس علمی تحقیقاتی دانشگاه شهید بهشتی - زیرابامیدرمضانیگروه صنایع چوب و فرآورده های سلولزی، دانشکده فناوری های نوین و مهندسی هوا و فضا، دانشگاه شهید بهشتی، ایرانسید مجیدذبیحزادهگروه مهندسی چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایرانJournal Article20220912Sticky contaminants represent one of the biggest technical challenges in the paper recycling process. These contaminants reduce paper strength, cause plugging of wires and felts, and stick to or deposit on machine parts affecting the runnability of the paper machine In this study, firstly, the sticky deposit of Docter blade dryer blades was subjected to multi-stage extraction with alcohol, aceton, toluene, and tetrahydrofuran solvents respectively. Then the nature of the resulting material and its physicochemical properties was investigated with FTIR analysis, GC-MS, TGA, XRF, SEM.. The results showed that the deposite originates from fiber, polymers such as polyvinyl acetate and styrene butadiene, which are components of hot melt adhesives, and fatty acid/resin esters. Fatty acids and resins are the most common organic compounds in stickies deposite. the possible origin of these compounds are chemical substances (saponified fatty acids), deinking steps and some resins and fatty acids used in the formulation of adhesives or more resistant resins and extractive materials related to Cellulose fibers. The observed minerals are mainly calcium, iron, silica and aluminum, which are present in the formulation of fillers and coating pigments during the papermaking processآلایندههای چسبناک یکی از بزرگترین چالشهای فنی در فرآیند بازیافت کاغذ هستند. این آلایندهها استحکام کاغذ را کاهشداده، باعث مسدود شدن توریها و نمدها شده و به قطعات ماشین کاغذ میچسبند یا بر روی آنها رسوب میکنند و بر عملکرد ماشین کاغذ تأثیر میگذارند. تجزیه وتحلیل رسوبات، برای تعیین منشأ آلایندهها و نحوه مقابله با آن ضروری به نظر میرسد. دراین مطالعه ابتدا رسوب چسبناک بخش تیغههای داکترخشککن (Doctor blade) درمعرض استخراج چند مرحلهای به ترتیب با حلالهای الکل، استن ،تولوئن و تترا هیدروفوران قرارگرفت. سپس ماهیت مواد حاصل و خواص فیزیکوشیمیایی آن با آنالیزهای طیفسنج مادون قرمز FTIR))، کروماتوگرافی گازی همراه با طیفسنجی جرمی (GC- MS)، تجزیه وتحلیل حرارتی (TGA)، تکنیک تحلیلی فلورسانس اشعهایکس (XRF) و میکروسکوپ الکترونی روبشی) (SEM مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که رسوب حاصله از الیاف سلولزی، احتمالاً ازپلیمرهایی مانند پلی ونیل استات و استایرن بوتادین که اجزای تشکیلدهنده چسبهای گرمانرم میباشند و استر اسیدهای چرب/ رزین نشأت میگیرند. اسیدهای چرب و رزینی رایجترین ترکیبات آلی دررسوبات چسبناک هستند، منشأ احتمالی این ترکیبات مواد شیمیایی (اسیدهای چرب صابونی شده) مراحل مرکب زدایی و برخی رزینها و اسیدهای چرب مورد استفاده در فرمولاسیون چسبها یا رزینهای مقاومت تر و مواد استخراجی مرتبط با الیاف سلولزی است. مواد معدنی مشاهده شده ،عمدتاً کلسیم، آهن، سیلیس و آلومینیوم میباشند که طی فرایند کاغذسازی در فرمولاسیون پرکنندهها و رنگدانههای پوشش دهنده وجود دارند.https://ijwpr.areeo.ac.ir/article_128444_cd379ca59d9cb325ef5220c7b9a6439e.pdfموسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشورتحقیقات علوم چوب و کاغذ ایران1735-091338220230622Adhesive Modification and Improvement of Properties of Polyvinyl Acetate Using Nano silicaاصلاح و بهبود ویژگیهای چسب پلی وینیلاستات با استفاده از نانو سیلیکا12814012850510.22092/ijwpr.2023.361007.1743FAمحمدنجفیان اشرفیدانشجوی دکتری، گروه علوم و صنایع چوب کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران0000-0003-4590-0152پیاممرادپوراستادیار، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایراناحمدجهان لتیباریاستاد، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه آزاد، کرج، ایرانحمیدرضاعدالتاستادیار، گروه تکنولوژی و مهندسی چوب، دانشکده مهندسی چوب و کاغذ، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایرانJournal Article20230105Poly vinyl acetate (PVAC) adhesive is one of the most important adhesives in wood and furniture industry, which has many advantages such as low cost, environment friendliness and non-toxicity. However, it has some disadvantages such as low water resistance and poor boning strength. In this study, the effect of nano silica (NS) on the properties of poly vinyl acetate adhesive was investigated. The adhesive formulation with different NS contents (2, 3 and 4%) was added to the PVAC. The structure of the prepared adhesive samples was studied by FT-IR and XRD. We used the wood of Acer tree (Acer cappadocicum) to make joints in this study. Two standards of D882 and ASTM D905 were used for tensile and shear tests, respectively. Results showed that adding NS to PVAC enhanced the tensile strength of films. For example, the tensile strength of prepared films was increased by 30% after adding 4% of NS. Moreover, shear strength test showed that NS up to 3% can improve PVAC bond strength. Viscosity results showed that increasing the weight of NS up to 3% to PVAC glue lead to an increase following a decrease in the viscosityچکیده<br />چسب پلیوینیل استات (PVAC) یکی از مهمترین چسبها در صنعت چوب و مبلمان بوده که مزایای بسیاری مانند هزینهکم، دوستدار محیط زیست و غیر سمی بودن است. با این وجود، معایبی مانند مقاومت کم در برابر آب و استحکام ضعیف اتصال با این چسب را می توان اشاره کرد. در این مطالعه اثر افزودن نانو سیلیکا (NS) بر روی خواص چسب پلی وینیل استات PVAC مورد بررسی قرار گرفت. فرمولاسیون چسب با محتویات مختلف NS به میزان (2، 3 و 4%) به ماتریس PVAC اضافه شد. ساختار نمونههای چسب تهیهشده توسط FT-IR مورد بررسی قرار گرفت. ازچوب گونه افرا شیردار (Acer cappadocicum ) جهت ساخت اتصالات برش استفاده شد. از دو استاندارد ASTM D882 و ASTM D905 به ترتیب برای انجام تستهای کششی و برشی مورد استفاده قرار گرفت. نتایج نشان داد که با افزودن NS به چسب PVAC، مقاومت کششی فیلمها افزایش یافت. به طور مثال، مقاومت به کشش فیلمهای ساخته شده با 4 درصد NS، حدود 30 درصد افزایش پیدا کرد. به علاوه، آزمایشات برش نشان داد که NS تا میزان مصرف 3 درصد، میتواند استحکام پیوند PVAC را بهبود بخشد. نتایج ویسکوزیته نشان داد که با افزایش وزنی NS تا سطح 3 درصد به چسب PVAC، ویسکوزیته افزایش و پس از آن کاهش مییابد.https://ijwpr.areeo.ac.ir/article_128505_1c0bd0da4c4db9219099870f8664f826.pdfموسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشورتحقیقات علوم چوب و کاغذ ایران1735-091338220230622Effect of tree age, thickness and depth of black poplar timbers on color change and wettability of wood after accelerated weatheringتاثیر سن درخت، ضخامت و عمق الوارهای تبریزی تیمار حرارتی شده بر تغییر رنگ و نم پذیری چوب بعد از هوازدگی تسریع شده14115412832210.22092/ijwpr.2023.360163.1732FAسعیدحسنیدانش آموخته مقطع دکتری تخصصی، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانمحمدطلایی پوردانشیار، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران0000-0003-1143-3701بهزادبازیاراستادیار، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانامیرهومنحمصیاستاد، گروه علوم و صنایع چوب و کاغذ، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانسعیدمهدویدانشیار، بخش تحقیقات علوم چوب و فرآورده های آن، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایرانJournal Article20220930Abstract<br />In this study, black poplar (Populus nigra) cut from Zanjan province was used in two age groups of 18 and 38- year-old. Timbers with thicknesses of 4, 5 and 6 cm were prepared from each age group. The prepared timbers were modified during the heat treatment process (Thermowood) at a constant temperature of 212 °C. Experimental samples were obtained from the surface and middle depth of heat-treated timbers. Heat-treated and control wood samples were subjected to accelerated weathering for 150 hours. Color lightness (L*), color difference (ΔΕ*) and water droplet contact angle were measured for heat-treated and control samples before and after weathering. In order to investigation of the wettability content, the method of measuring the contact angle of the water drop - static according to the ASTM D 5946 standard was used. In general, before weathering, the brightness of the heat-treated samples decreased compared to the control sample, but after weathering, the color lightness of the control samples decreased and the color lightness of the heat-treated samples increased. Also, the content of color difference of samples after weathering compared to before weathering showed a significant decrease statistically. Heat treatment increased the contact angle of water droplets of the samples 60.31% and the contact angle of water droplets of the heat-treated and control samples increased significantly after weathering compared to before weathering.چکیده<br />در این پژوهش از چوب تبریزی (Populus nigra) قطع شده از استان زنجان در دو گروه سنی 18 و 38 سال استفاده شد. از هر گروه سنی الوارهایی با ضخامت های 4، 5 و 6 سانتی متر تهیه گردید. الوارهای تهیه شده با فرآیند تیمار حرارتی (ترمووود) در دمای ثابت 212 درجه سانتی گراد اصلاح شدند. نمونه های آزمونی از سطح و عمق الوارهای تیمار حرارتی شده تهیه گردید. نمونه های چوب تیمار حرارتی شده و شاهد در معرض هوازدگی تسریع شده طی مدت زمان 150 ساعت قرار گرفتند. میزان روشنی رنگ (L*)، تفاضل رنگ (*ΔΕ) و نم پذیری نمونه های تیمار حرارتی شده و شاهد قبل و بعد از هوازدگی اندازه گیری شد. به منظور بررسی میزان نم پذیری سطح چوب، از روش اندازه گیری زاویه تماس قطره آب - استاتیک مطابق استاندارد5946 ASTM D استفاده گردید. به طور کلی قبل از هوازدگی، میزان روشنی رنگ نمونه های تیمار حرارتی شده نسبت به نمونه شاهد کاهش یافت اما بعد از هوازدگی، میزان روشنی رنگ نمونه های شاهد، کاهش و میزان روشنی رنگ نمونه های تیمار حرارتی شده افزایش پیدا کرد. همچنین میزان تفاضل رنگ نمونه ها بعد از هوازدگی نسبت به قبل از هوازدگی، کاهش نشان داد. تیمار حرارتی باعث افزایش زاویه تماس قطره آب نمونه ها تا 60/31 درصد شد و میزان زاویه تماس قطره آب نمونه های تیمار حرارتی شده و شاهد بعد از هوازدگی نسبت به قبل از هوازدگی افزایش پیدا کرد.https://ijwpr.areeo.ac.ir/article_128322_a29d3864c5e4ee7c5e20991f00392440.pdfموسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشورتحقیقات علوم چوب و کاغذ ایران1735-091338220230622ontrol of micro-stickies originated from recycling of Old Corrugated Containers (OCC) using some selected chemical and physical methodsکنترل موادچسبناک ریز خمیرکاغذ حاصل از بازیافتکارتنکنگرهای کهنه با روشهای شیمیایی و فیزیکی منتخب15516912844510.22092/ijwpr.2023.360204.1733FAزهرارزم پوردانشجوی دکترای صنایع خمیر و کاغذ، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ایرانقاسماسدپوردانشیار، گروه مهندسی چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری،0000-0002-3326-5481حسینکرمانیانرئیس پردیس علمی تحقیقاتی دانشگاه شهید بهشتی - زیرابامیدرمضانیگروه صنایع چوب و فرآورده های سلولزی، دانشکده فناوری های نوین و مهندسی هوا و فضا، دانشگاه شهید بهشتی، ایرانسید مجیدذبیحزادهگروه مهندسی چوب و کاغذ، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایرانJournal Article20221004Efficient approaches to eliminate or neutralize stickies is one of the topics of recent research. In the current study, some of the most conventional chemical and physical strategies in controlling these contaminants were compared. Control of micro-stickies originated from recycling of OCC using some selected physical approaches (washing, washing-flotation, flotation-washing and flotation) and some selected chemical methods by 4 fixing agents (Alum-PAC-pDADMAC-Cationic Starch) at 0.1-0.5-1 % dosing levels based on oven-dry weight of pulp were investigated. Electrical conductivity, TDS, turbidity, dissolved and colloidal substances (DCS) and COD were measured and compared to evaluate the efficiency of each approaches of micro- stickies removal. The results indicated that the lowest value of electrical conductivity and TDS in the physical methods was related to the flotation-washing stage and in the chemical methods was related to cationic starch 1%. The lowest amount of turbidity in the physical methods was observed in the washing and washing-flotation. Besides, the potential of secondary stickies was the lowest in the washing stage, while the flotation method had the highest potential of secondary stickies. Among the different dosing levels of the fixing agents, the lowest level of turbidity and DCS was determined for pDADMAC with 0.1% addition level, and the lowest amount of potential of secondary stickies was observed for Alum with 0.5% dosage. Both in the physical and chemical methods turbidity and DCS in pH4 was more than neutral pH. In the chemical approach with cationic starch dosage at 1% and in the physical method with the washing-flotation stage, the lowest amount of COD was reachedراهکارهای مؤثر در حذف یا خنثی سازی مواد چسبناک یکی از موضوعات مورد توجه پژوهشهای اخیر است. در پژوهش حاضر برخی از متداولترین استراتژیهای شیمیایی و فیزیکی در کنترل این مواد آلاینده بررسی و مقایسه شدند. کنترل مواد چسبناک ریز خمیرکاغذ حاصل از بازیافتکارتنکنگرهای کهنه (OCC) با استفاده از چندین روش فیزیکی (شستشو، شستشو-شناورسازی، شناورسازی –شستشو و شناورسازی) و برخی روشهای شیمیایی با استفاده از 4 پلیمر کاتیونی تثبیت کننده (آلوم- پلی آلومنیوم کلراید- پلی داد مک – نشاسته کاتیونی) در سه سطح(1/0، 5/0 و 1 درصد) براساس وزن خشک خمیر کاغذ مورد بررسی قرار گرفت. برای ارزیابی کارائی روش مورد استفاده در حذف مواد چسبناک ریز، فاکتورهای هدایت الکتریکی، سختی، میزان کدورت، مقدارمواد محلول و کلوئیدی، نیاز اکسیژن خواهی شیمیایی اندازه گیری و مقایسه شدند. نتایج نشان داد که کمترین مقدار هدایت الکتریکی و سختی در روش فیزیکی مربوط به مرحله شناورسازی – شستشو و در روش شیمیایی مربوط به نشاسته کاتیونی 1درصد بود. کمترین مقدار کدورت در مرحله شستشو- شناورسازی و شستشو مشاهده شد. همچنین، احتمال وجود پتانسیل مواد چسبناک ثانویه در مرحله شستشو در کمترین حالت بود درحالیکه مرحله شناورسازی بالاترین حد احتمال مواد چسبناک ثانویه رو به خود اختصاص داد. در بین سطوح مختلف از عوامل تثبیت کننده فوق الذکر، کمترین میزان کدورت و مواد محلول و کلوئیدی مربوط به عامل تثبیت کننده پلی دادمک با سطح مصرف 1/0 درصد و کمترین میزان مواد چسبناک ثاتویه در سطح 5/0 درصد از آلوم بود.هم در روش شیمیایی و هم فیزیکی میزان کدورت و مقدار مواد محلول و کلوئیدی در =pH 4 بیشتر از pH خنثی بود. در روش شیمیایی با نشاسته کاتیونی با سطح مصرف 1 درصد و در روش فیزیکی با مرحله شستشو -شناورسازی کمترین میزان نیاز اکسیژن خواهی شیمیایی بدست آمد.https://ijwpr.areeo.ac.ir/article_128445_67ed587267bb51d37d90b0719a9cfeac.pdf